Eind januari 1999 was ik nog een weekend op het eiland om samen met mijn vrouw iets leuks te vieren tijdens een avondje bij kroegbaas Hessel.

Op dat moment voerde VEONN nog de diensten uit. Ik nam slechts vier bussen waar op Terschelling, waarvan twee “nieuwe”. De 4300 en 4751 waren oude bekenden, maar de 6014 en 6015 waren voor het eerst op het eiland. De 6014 reed zelfs overdag op de hoofdlijn tussen West en Oost. Tijdens de bootdiensten werd hij bijgestaan door de DAF 4300. De 4751 en 6015 stonden tijdens mijn korte verblijf bij de garage te Midsland. Of er bussen in de garage zelf stonden, kon ik niet waarnemen.

In februari van dat jaar werd de aanbesteding van het openbaar vervoer voorbereid. De Waddeneilanden waren hierbij een soort proeftuin. Een van de hoofddoelstellingen was het terugdringen van het autoverkeer. Of dit geholpen heeft, vragen we ons heden ten dage hardop af. Een andere doelstelling was kwaliteitsverbetering van het openbaar vervoer.

Eind maart was Wim Bakker 25 jaar chauffeur en hij werd uitgebreid door zijn collega’s in het zonnetje gezet. Deze, zoals men het noemde, “fluisterstille” medewerker deed altijd rustig zijn werk, stopte bij iedere halte, zei alle passagiers gedag en gaf iedereen zijn plaatsbewijs. Hij had uitgerekend dat hij in zijn begintijd, onder leiding van chef Henk Cupido, zeker duizend keer diens bus, de bolramer 4905, had gewassen. En altijd zonder morren.

Met vriendelijke groeten,
Wim Vink