In de vorige aflevering beschreef ik de uitbreiding na de Tweede Wereldoorlog van het Cupido-wagenpark met wagens uit dumps. Er kwamen ook nog twee geheel nieuwe bussen naar Terschelling.

De Verenigde Staten hielpen Europa met de wederopbouw. Zo kwamen er veel bouwpakketten naar Europa die ter plaatse konden worden opgebouwd. Op die manier kwamen ook de Ford-Wayne schoolbussen naar Nederland. De bouwpakketten gingen naar de Ford-fabriek in Amsterdam, waar de bussen in elkaar werden gezet. Daarna werden de wagens over Nederland verdeeld.

Een schoonzoon van Aike Cupido had in Friesland relaties bij de instantie die de bussen verdeelde. Door die invloed kreeg Cupido twee Ford-Wayne schoolbussen toegewezen. In september 1946 kreeg het bedrijf daarvan bericht. Eén van de twee wagens was nog niet compleet, maar mocht toch tijdelijk rijden.

Het duurde tot mei 1947 voordat beide bussen daadwerkelijk in dienst kwamen. Ze waren blauw geschilderd, een kleur die op Terschelling bekendstond als reddingbotenblauw. De wagens kregen de parknummers 1 en 2.

De komst van de schoolbussen maakte het mogelijk de Beers Tramcoach buiten dienst te stellen voor een grondige revisie. Door schaarste en trage levering van onderdelen duurde die revisie lang. Cupido moest de steeds drukkere diensten daarom uitvoeren met de twee Ford-Wayne's en het kleine busje nummer 5.

met vriendelijke groeten,
Wim Vink