In 1936 kocht de firma Cupido een ander type bus dan zij voorheen had aangeschaft, namelijk een trambus. Het was een Beers, die het type Tramcoach noemde. Op Terschelling was de wagen onder twee namen bekend. Binnen het bedrijf noemde men deze autobus vaak de Tram, maar het publiek had het dikwijls over de Snijkoek. Dat laatste is niet zo verwonderlijk als je naar de uiterlijke vorm van de bus kijkt.

Toen de wagen op Terschelling kwam, was hij drie jaar oud. Ten tijde van het schrijven van mijn boekje 'Als de witte vlag waait' was nog onduidelijk waar de bus oorspronkelijk vandaan kwam. Samen met wijlen Simon de Raadt heb ik gezocht en volgens hem leek de wagen erg veel op een van de DSM/EDS-bussen uit Drenthe. Jaren later schreef hij mij de werkelijke herkomst te hebben achterhaald. De bus was afkomstig uit Hilversum, waar hij onder parknummer 22 bij de MOGH had gereden.

Volgens gegevens uit de RVI zou het parknummer van de Beers bij Cupido niet 4, maar 5 zijn geweest. Ook de Ford 8 zou bij de RVI als 3 bekendstaan en de Ford-Ypma als 4. In de Cupido-archieven vond ik echter tegenstrijdige gegevens. Mogelijk hanteerde men eerst nummer 5 en later nummer 4. Bij Cupido leefden de parknummers nauwelijks; ze waren vooral administratief van belang.

Over de Beers zelf zijn veel verhalen bekend. De wagen voldeed prima en overleefde de Tweede Wereldoorlog doordat Cupido hem opzettelijk onklaar had gemaakt. Direct na de bevrijding werd het verborgen onderdeel teruggeplaatst en reed de bus weer. Rond 1947 onderging de wagen een flinke revisie en omstreeks 1953 kreeg hij de nieuwe Cupido-kleuren en het embleem.

In 1955 werd de wagen deels in Terschellinger kleuren en deels in nationale kleuren uitgevoerd en reed hij mee in de optocht ter viering van tien jaar bevrijding. Daarna werd de Beers verkocht aan een aannemer, die hem als keet op de Afsluitdijk gebruikte. Vervolgens raakte de wagen uit beeld.

met vriendelijke groeten,
Wim Vink